اصالت ضرورت فهم جایگاه عشق الهی از برای تعالی انسان و روابط انسانی او

اصول

• اصل ضرورت عشق به‌عنوان والاترین نیروی هستی[۱]
• اصل یگانگی نوع بشر در عشق به خداوند فراتر از معیارهای ظاهری و مادی[۲]
• اصل ضرورت همدلی، مراقبت و غم‌خواری متقابل میان انسان‌ها[۳]
• اصل لزوم بخشش و گذشت به‌عنوان نشانه تعالی روح[۴]
• اصل ضرورت محبت بی‌قید و شرط نسبت به همه بندگان خدا[۵]

^[۱]. عشق، روح پنهان در ساختار آفرینش و عامل پیوند انسان با خداوند است. این نیرو، سرچشمه‌ی حیات، الهام و حرکت است و بدون آن، انسان از معنا و رشد درونی تهی می‌شود. عشق، مرز میان خودخواهی و خدابینی است؛ انسانِ عاشق، از منافع شخصی فراتر رفته و در مسیر نور الهی گام می‌نهد.

^[۲]. خداوند همه انسان‌ها را از یک نفس آفرید و کرامت را به همه عطا کرد. رنگ، نژاد، طبقه و ظاهر، معیار برتری نیست، بلکه نشانه‌ی تنوع و حکمت الهی است. عشق حقیقی، انسان را از قید تعصب، تبعیض و قضاوت می‌رهاند و به وحدت نوع بشر می‌رساند.