اصالت ارتقای استقلال عملیاتی ارتش از طریق کاهش وابستگی به تجهیزات و مشاوره خارجی

اصول

1: اصل استقلال عملیاتی ارتش به‌عنوان شاخص بنیادین اقتدار ملی و رهایی از اراده بیگانگان[1]

۲: اصل خوداتکایی فناورانه در عرصه تولید تجهیزات نظامی و تسلیحاتی به‌عنوان ضامن امنیت پایدار[2]

۳: اصل بازتعریف مفهوم اقتدار نظامی بر مبنای توان داخلی و نه حجم واردات تسلیحات[3]

۴: اصل استقلال تصمیم‌گیری نظامی در برابر نفوذ مشاوره‌های خارجی و تحلیل‌های تحمیلی قدرت‌های سلطه‌گر[4]

۵: اصل پیوند میان امنیت ملی و خودباوری نظامی در برابر دکترین‌های وارداتی و وابسته[5]

[1] . اقتدار نظامی هر کشور در توان تصمیم‌گیری مستقل آن نهفته است؛ ارتشی که وابسته به مشاوره و تجهیزات خارجی باشد، نمی‌تواند حافظ امنیت ملی باشد، بلکه در مواقع بحرانی به ابزاری در دست قدرت‌های بیرونی تبدیل می‌شود. استقلال عملیاتی یعنی بازگشت ارتش به محور اراده ملی و ارج‌نهادن به خرد و تجربه داخلی در میدان عمل.

[2] . وابستگی تسلیحاتی به بیگانگان، همواره نوعی گروگان‌گیری سیاسی پنهان است. ارتش باید بر پایه دانش بومی، زیرساخت‌های فناورانه و ظرفیت نخبگان داخلی به سطحی از خودکفایی دست یابد که هیچ فشار خارجی نتواند امنیت کشور را به مخاطره اندازد.