اصالت ارتقای آمادگی و بازدارندگی ملی در مواجهه با تهدیدات دشمن

اصول

1: اصل اهمیت رصد مداوم و تحلیلی تحرکات نظامی و سیاسی دشمن برای درک نیت و روند تصمیم‌گیری‌های راهبردی[1]

۲: اصل ضرورت تمرکز بر آمادگی کلی و پایداری نیروهای مسلح در توازن با اهداف ملی و بازدارندگی منطقه‌ای[2]

۳: اصل لزوم توجه به نقش بازیگران ثالث و ائتلاف‌های بین‌المللی در شکل‌دهی موازنه قدرت منطقه‌ای[3]

۴: اصل حساسیت به استقرارهای راهبردی دشمن و اهمیت تحلیل آن‌ها در بازنمایی قدرت و سیاست‌های تهدیدآمیز[4]

۵: اصل ضرورت تحلیل سناریوهای طراحی‌شده توسط دشمن در سطوح ایده‌آل، واکنشی و اضطراری[5]

[1] . تحرکات دشمن در سطح نظامی و لجستیکی، اعم از استقرار تجهیزات یا تغییرات در دیپلماسی منطقه‌ای، به‌عنوان شاخص‌های کلیدی برای پیش‌بینی جهت‌گیری‌های آینده و تحلیل نیت دشمن در معادلات سیاسی و امنیتی مطرح می‌شوند.

[2] . قدرت ملی تنها از حیث تجهیزات و نیروی نظامی نیست؛ آمادگی ذهنی، هماهنگی بین یگان‌ها و اعتماد به توانمندی‌های داخلی، عامل تعیین‌کننده در افزایش اثر بازدارندگی و قدرت تصمیم‌گیری استراتژیک به‌شمار می‌رود.