اصول
1: اصل شاخصهای ملموس و مستند بهعنوان معیار اصلی و بنیادین در تعیین هویت و ملیت پیکرها برای تضمین صحت، دقت و اعتماد در عملیات تفحص[1]
۲: اصل لوازم شخصی با نشانههای ملی و فرهنگی بهعنوان معیار معتبر و قابل اتکا در تعیین هویت و ملیت پیکرها برای حفظ اصالت و دقت عملیات تفحص[2]
۳: اصل شاخصهای فرهنگی و مذهبی وسایل و لباسها در تشخیص پیکرهای ایرانی و فهم زمینه اجتماعی نیروها [3]
۴: اصل الگوهای پوشش، کفش، کتانی و تجهیزات استاندارد نیروهای ایرانی بهعنوان شاخص تطبیقی علمی برای تمایز دقیق پیکرهای ایرانی از غیرایرانی[4]
۵: اصل مدارک کتبی، نامهها و دستنوشتههای فارسی بهعنوان شاخص مستند و معتبر در تثبیت هویت و ملیت پیکرها[5]
[1] . تشخیص هویت و ملیت پیکرها در عملیات تفحص، بر اساس شاخصهای ملموس، مستند و قابل مشاهده مانند وسایل شخصی، البسه، تجهیزات و مدارک همراه انجام میشود. این روش علمی امکان تفکیک دقیق میان پیکرهای ایرانی و غیرایرانی را فراهم میآورد، از برداشتهای سطحی و شایعات جلوگیری میکند و اطمینان لازم برای کارشناسان، نیروهای تفحص و خانوادههای شهدا را تأمین مینماید.
[2] . قمقمه، سکه، اسکناس، وسایل همراه و دیگر تجهیزات با نشانههای ایرانی نقش شاخصهای معتبر و قابل اعتماد را ایفا میکنند. این معیارها نه تنها فرآیند تفحص را علمیتر و دقیقتر میسازند، بلکه اطمینان روانی برای خانوادهها و جامعه ایجاد کرده و اصالت هویت پیکرها را تضمین میکنند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.