اصالت تفکیک میان ضربه‌پذیری تاکتیکی و شکست راهبردی

اصول

1: اصل تمایز میان ضربه‌پذیری در سطوح تاکتیکی و حفظ اقتدار راهبردی[1]

2: اصل پذیرش واقعیت غافلگیری در جنگ‌های ترکیبی مدرن[2]

3: اصل انعطاف‌پذیری عملیاتی و بازسازی توان در میدان نبرد[3]

4: اصل تفکیک جنگ روانی و رسانه‌ای دشمن از واقعیت میدانی[4]

5: اصل بازدارندگی هوشمند از مسیر بقا و ضربه متقابل[5]

[1] . دریافت ضربات نظامی در آغاز درگیری‌ها الزاماً به معنای فروپاشی راهبردی نیست، بلکه توان بازیابی و تداوم نبرد، معیار اصلی پیروزی است.

[2] . در عصر جنگ‌های شناختی و الکترونیکی، غافلگیری امری طبیعی و حتی پیش‌بینی‌پذیر است و نباید به‌عنوان ناکارآمدی مطلق تلقی شود.