اصول
1: اصل اختیار عمل فوری و خوداتکایی میدانمحور بهعنوان مبنای پاسخدهی بدون تأخیر به تهدیدهای آنی[1]
2: اصل پشتوانه رهبری کلان بهعنوان مجوز استراتژیک برای اِعمال اختیار میدانیِ فوری[2]
اصالت ضرورت آنی و درلحظه بودن واکنشهای مقابلهای با تهدیدات، بدون انتظار برای تصمیمگیریهای پیچیده سطوح بالای سیاسی و امنیتی
۷,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل اختیار عمل فوری و خوداتکایی میدانمحور بهعنوان مبنای پاسخدهی بدون تأخیر به تهدیدهای آنی[۱]
۲: اصل پشتوانه رهبری کلان بهعنوان مجوز استراتژیک برای اِعمال اختیار میدانیِ فوری[۲]
۳: اصل حفظ عنصر غافلگیری و اجتناب از اطلاعرسانی پیش از عملیات جهت افزایش اثربخشی تهاجمی[۳]
۴: اصل تمرکز بر منافع حیاتی و محوری کشور بهعنوان قید و جهتدهنده اقدام فوری[۴]
۵: اصل بازدارندگی فعال و ارسال پیام راهبردی از طریق پاسخهای متقابل در زمان و مکان مناسب[۵]
[۱] . اجرای واکنشهای تهاجمی «در لحظه» بیانگر اولویتدهی به تصمیمگیری و اقدام در سطح میدانی است به گونهای که ساختارهای تصمیمگیری نظامی بتوانند فوراً و مستقل از تاخیرهای بوروکراتیک یا سیاسی، تهدیدهای لحظهای را خنثی کنند و بدینوسیله از فرصتهای تاکتیکیِ محدود بهرهبرداری نمایند.
[۲] . اعلام «عمل در لحظه» تنها زمانی کارایی و مشروعیت دارد که پشتوانهای از سوی رهبر عالی نظام وجود داشته باشد؛ این پشتوانه نقش معمارانه دارد و به یگانهای عملکننده اجازه میدهد تا با اعتماد به مشروعیت فوقانی، قضاوت سریع و اجرای بدون تأخیر را مبنای رفتار عملیاتی قرار دهند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.