اصالت ضرورت استفاده از سیاست می‌زنیم تا نخوریم به‌عنوان شکل جدیدی از بازدارندگی انقلابی از برای تثبیت امنیت پایدار

اصول

۱: اصل بازدارندگی پیش‌دستانه و ضربه‌محور[۱]

۲: اصل تغییر هندسه پاسخ امنیتی از واکنشی به فعال و هجومی[۲]

۳: اصل پایان دادن به روند تکراری “ضربه‌ـ پاسخ‌ـ آتش‌بس”[۳]

۴: اصل عبور از دغدغه‌های افکار عمومی جهانی و رسانه‌های مسلط[۴]

۵: اصل لزوم ضربه نهایی و تعیین‌کننده برای تثبیت بازدارندگی واقعی[۵]

چالش‌ها

۱: تداوم چرخه فرسایشی “دشمن ضربه می‌زند، ما پاسخ می‌دهیم”[۶]

۲: وابستگی بخشی از ساختار تصمیم‌سازی به رویکرد محافظه‌کارانه یا تعلیق‌پذیر[۷]

[۱] . دیگر نباید منتظر ضربه دشمن ماند. راهبرد امنیتی جدید باید بر اساس پیشگیری فعال و ضربه اول بنا شود: «بزنیم تا نخوریم، نه بزنند تا جواب بدهیم».