چکیده
مرزبندی آتشبس موقت بر پایه مصلحت عمومی، تصمیمگیری را از قالبهای ثابت و از پیش تعیینشده خارج کرده و آن را به فرآیندی وابسته به ارزیابی مستمر شرایط تبدیل میکند. چنین رویکردی میان حفظ امنیت، صیانت از منافع جامعه و جلوگیری از آسیبهای بزرگتر تعادل برقرار میسازد. انعطاف در تعیین زمان، دامنه و شیوه اجرای هدنه، امکان پاسخگویی متناسب با تحولات میدانی را فراهم میآورد، اما همزمان نیازمند معیارهای روشن و سازوکارهای دقیق برای جلوگیری از برداشتهای متفاوت است. انسجام در تشخیص مصلحت، هماهنگی میان تصمیمهای راهبردی و واقعیتهای موجود را حفظ میکند و از شتابزدگی یا انفعال جلوگیری به عمل میآورد. استمرار ارزیابی شرایط، بازنگری در تصمیمها را به یک ضرورت عقلانی تبدیل میسازد و زمینه مدیریت هوشمندانه موقعیتهای پیچیده را فراهم میکند. همچنین، توازن میان مبانی فقهی و نیازهای روز، ظرفیت انطباق با تغییرات را حفظ کرده و مانع از فاصله گرفتن تصمیمها از اهداف کلان جامعه میشود. حاصل این منطق، شکلگیری فرآیند تصمیمگیری منسجم، مسئولانه و آیندهنگر در مدیریت هدنه و حفظ مصالح عمومی است.
واژگان کلیدی
هدنه، مصلحت، ولیّ امر و ولیّ فقیه، مشروعیت، آتشبس، تصمیمگیری، حاکمیت، مصالحعمومی، قتال، صلاحدید
اصول
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.