اصالت بیست و چهارم آیه دوم سوره نبأ: اصالت پیوند رحمانیت و رحیمیت الهی با طرح مسئله قیامت، تا نشان دهد معاد در پرتو رحمت و عدل الهی معنا می‌یابد

۱,۰۰۰,۰۰۰ تومان

اصول

  • اصل نمایش هماهنگی میان رحمت و عدل الهی در بیان مسائل قطعی اعتقادی[1]
  • اصل هدایت مخاطب به فهم حقایق قطعی در فضای رحمانی و تربیتی[2]

اصول

  • اصل نمایش هماهنگی میان رحمت و عدل الهی در بیان مسائل قطعی اعتقادی[۱]
  • اصل هدایت مخاطب به فهم حقایق قطعی در فضای رحمانی و تربیتی[۲]
  • اصل طرح پرسش بنیادین در آغاز سوره به‌عنوان وسیله‌ای برای بیداری عقل و دل در پرتو لطف الهی[۳]

چالش‌ها

  • غفلت جامعه از تأثیر رحمت و عدالت الهی در فهم حقیقت معاد[۴]
  • درک ناصحیح از نقش پرسش در آموزش و هدایت دینی[۵]

[۱]. آغاز سوره با «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» و سپس طرح پرسش درباره قیامت نشان می‌دهد که معاد هم عرصه عدالت و هم تجلی رحمت خداوند است.

[۲]. قرآن پرسش درباره «نبأ عظیم» را در فضایی رحمت‌آفرین مطرح می‌کند تا هم هدایت رخ دهد و هم مخاطب بدون ترس و اضطراب به حقیقت برسد.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اصالت بیست و چهارم آیه دوم سوره نبأ: اصالت پیوند رحمانیت و رحیمیت الهی با طرح مسئله قیامت، تا نشان دهد معاد در پرتو رحمت و عدل الهی معنا می‌یابد”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا