اصالت بیست و سوم آیه هشتم سوره نبأ: اصالت تبدیل کوه‌های برتر ولائی به «هباء منثور» و ذرات پراکنده، بیانگر فنا و بی‌وزنی قدرت‌های مادی در قیامت

اصول

• اصل ابتناء کوه‌های ولائی بر ضرورت تبدیل آنها به «هباء منثور» در قیامت به‌عنوان نشانه‌ای از فنا و بی‌وزنی قدرت‌های مادی[1]
• اصل التزام به فهم کوه‌ها به مثابه اوتاد استوار که در قیامت به هباء منثور تبدیل می‌شوند و نشانه بی‌وزنی‌اند[2]
• اصل تقدم کوه‌ها در آغاز تحولات قیامتی و ضرورت اتصال تبدیل آنها به هباء منثور با فناپذیری قدرت‌های طبیعی[3]
• اصل تقوم کوه‌ها در ایجاد پیوند میان نظم طبیعی زمین و تغییر ماهیت آن در قیامت به‌عنوان سنت الهی[4]
• اصل ابتناء نظم ریاضی کوه‌ها بر ضرورت فهم تبدیل منظم و هدفمند آنها به هباء منثور در قیامت[5]

[1]. کوه‌ها در قیامت به ذرات پراکنده بدل می‌شوند و این تغییر ماهیت دلیل بر زوال قدرت‌های مادی است

[2]. کوه‌ها نماد ثبات‌اند اما در قیامت فروپاشی آنها به ذرات پراکنده نشان می‌دهد هیچ قدرت مادی پایدار نیست