اصالت از گذشته تا حال و آینده بودن مهد بودن زمین

اصول

• اصل التزام به پذیرش پیوستگی زمانی مهد بودن زمین، از گذشته تا حال و آینده، به مثابه حقیقتی دائمی و مستمر[1]
• اصل ابتناء نظم شب و روز و فصول بر استمرار زمانی، که گذشته، حال و آینده را به هم پیوند می‌دهد[2]
• اصل ضرورت مقابله با نگاه مقطعی و محدود به زمین، با تأکید بر اینکه مهد بودن آن شامل همه دوره‌های زمانی است[3]
• اصل تقدم کوه‌ها به مثابه اوتاد زمین در استمرار زمانی، که ثبات و امنیت را در گذشته، حال و آینده تضمین می‌کنند[4]
• اصل تقوم حیات انسانی بر پیوستگی زمانی زمین، با پیوند میان معیشت، اخلاق و تاریخ بشری[5]

[1]. نشان می‌دهد که زمین نه یک بستر مقطعی، بلکه نظامی پایدار برای حیات انسانی در طول تاریخ است.

[2]. این ابتناء بیانگر آن است که تغییرات طبیعی زمین در همه زمان‌ها تابع یک نظم واحد و حکیمانه‌اند.