اصالت آشکار ساز بودن سبات نومیه از وجود نسبت هائی مجعول پنهان در نوم و یا در سبات

اصول

• اصل التزام به کارکرد شاخص‌گونه‌ی سبات نومیه در آشکارسازی امکان وجود نسبت‌های مجعول پنهان در نوم یا در سبات[۱]
• اصل تقدم آشکارسازی سبات بر سکون طبیعی به مثابه شرط فهم نسبت‌های معرفتی در وجود انسان^[۲]
• اصل تقوم آشکارسازی سبات بر هماهنگی جسم و جان به مثابه ضرورت کشف نسبت‌های متقابل در حیات انسانی^[۳]
• اصل ابتناء آشکارسازی سبات بر امتحان الهی به مثابه سنجش ایمان در درک نسبت‌های طبیعی و معنوی^[۴]
• اصل التزام به آشکارسازی سبات به مثابه یادآوری نسبت میان مرگ و قیامت در نظام هستی^[۵]

[۱]. بر التزام به درک سبات نومیه به‌عنوان شاخصی است که امکان وجود نسبت‌های مجعول پنهان در نوم یا سبات را آشکار می‌سازد

[۲]. سبات تنها سکون نیست بلکه آشکارکننده نسبت‌های عمیق میان تجربه‌های خواب است