اصالت دوازدهم آیه پنجم سوره ناس: اصالت پناهندگی به الوهیت مطلق در رهایی از شرّ وسواس الخناس و اجتناب از علل و عوامل درونی و بیرونی

اصول

• اصل ضرورت همیشگی استعاذه به‌عنوان اقتضای فطرت وابسته انسان در معرض شرّ و وسوسه مستمر[۱]
• اصل انحصار پناهندگی حقیقی در الوهیت مطلق به‌عنوان تنها مبدأ امنیت و رهایی از شرّ وسواس[۲]
• اصل پیوند وجودی استعاذه با عنایت الهی برای استحکام سپر روح در برابر نفوذ وسواس الخناس[۳]
• اصل ضرورت رهایی همزمان از شرّ نفسانی و بیرونی به‌عنوان دو بُعد هم‌افزا در تهدید وسواس[۴]
• اصل جامعیت حقیقی استعاذه به‌عنوان ترکیب ناگسستنی پناهندگی، اجتناب و اتکای تام به الوهیت مطلق[۵]

[۱]. انسان به سبب محدودیت‌های وجودی و وابستگی فطری به مبدأ الهی، همواره در برابر تهدیدهای درونی و بیرونی قرار دارد؛ ازاین‌رو استعاذه ضرورتی بنیادین برای حفظ پیوند او با الوهیت مطلق و رهایی از دام وسوسه است.

[۲]. پناهندگی حقیقی فقط در نسبت با الوهیت مطلق معنا دارد، زیرا هر پناهگاه غیرالهی به سبب نقص وجودی خود ناپایدار است و انسان را به وابستگی مجدد می‌کشاند، حال آن‌که اتکا به خداوند زمینه رهایی از شرّ و آرامش درونی را فراهم می‌کند.