اصالت هفتاد و دوم آیه دوم سوره فلق: اصالت تقوم دفع و رفع شری عناصر و عوامل لئیم و منکر به استعاذه به مقام ربوبیت فلقی خداوند

اصول

• اصل قیام هستی‌شناختی ربوبیت فَلَقِی بر تصفیه تکوینی شرور لئیم و منکر از درون عالم[۱]
• اصل اتحاد معرفتی استعاذه و فاعلیت شکافنده ربوبی در رفع عناصر منکر از نظام انسان[۲]
• اصل غلبه فاعلیت ربوبی فلقی بر نظام عوامل لئیم در جریان دفاع تکوینی هستی[۳]
• اصل تکیه ساختار وجودی انسان بر ربوبیت دفاع‌مدار فلقی برای صیانت از قوه خیر[۴]
• اصل استعلای عقل دینی در فهم واحد بودن منشأ رفع شر و ظهور خیر تحت قاعده فلق[۵]

[۱]. فعل ربوبی در مرتبه فلق، سازوکار پالایش مستمر هستی از آلودگی‌های نفسانی و ظلمانی است. این فعل، شرور را از مرکز وجود می‌زداید تا خیر مطلق در مراتب تشکیکی خود جریان یافته و امکان بقاء فساد از میان برداشته شود.

[۲]. استعاذه، آگاهی مؤمن به حضور فعال ربّ در میدان شرور است. انسان با فهم این اتصال، از مواجهه انفعالی به مشارکت عقلانی در فعل فلقی می‌رسد و زمینه تطهیر نفس خویش از مظاهر لئامت فراهم می‌شود.