اصالت سی و پنجم آیه دوم سوره فلق: اصالت مقدمه بودن استعاذه به مقام ربوبیت برای بیان هرگونه گفتار و یا فعل و یا عمل

اصول

• اصل ضرورت گرایش قلبی به ربوبیت فلقی قبل از هر سخن و اقدام عملی^[۱]
• اصل اهمیت اتصال هر عمل و گفتار به منبع کامل قدرت و هدایت^[۲]
• اصل لزوم ایجاد آگاهی فلسفی نسبت به ربوبیت فلقی در تمام فعالیت‌ها^[۳]
• اصل ضرورت تحلیل دقیق تهدیدات معنوی قبل از هر تصمیم و گفتار عملی^[۴]
• اصل توجه به نقش ربوبیت در شکافتن موانع و محدودیت‌های عملی انسان^[۵]

[۱]. هر سخن و عملی بدون گرایش قلبی به ربوبیت فلقی ناقص و آسیب‌پذیر است؛ این گرایش زمینه تصحیح گفتار و عمل را فراهم کرده و امکان نفوذ شرور و خطاهای پنهان را به حداقل می‌رساند، اصلاح فرد و جامعه تثبیت می‌شود.

[۲]. اعمال و سخنان زمانی اثرگذار و هدایت‌کننده‌اند که به منبع کامل قدرت و ربوبیت متصل شوند؛ این پیوند، مسیر تصمیم‌گیری عقلانی و اصلاحات پایدار را تضمین می‌کند و از گمراهی و خطای فکری جلوگیری می‌نماید.