اصالت سی و هفتم آیه دوم سوره فلق: اصالت پیوند ذاتی استعاذه به مقام ربوبیت فلقی

اصول

• اصل ضرورت ذاتی استعاذه در ساختار هدایت فردی و اجتماعی انسان^[۱]
• اصل تعیّن استعاذه به ربوبیت خاصِ شکافنده ظلمت‌ها و انسدادها^[۲]
• اصل لزوم اظهار زبانی استعاذه همراه با تحقق درونی و قلبی آن^[۳]
• اصل تقابل مفهومی استعاذه و استخاره در منطق تصمیم‌سازی دینی^[۴]
• اصل شمول استعاذه نسبت به همه مراتب شرور ظاهری و باطنی^[۵]

[۱]. تعلیم استعاذه در متن وحی و تقدیم آن بر مواجهه با شرور، نشان می‌دهد که هدایت بدون پناه‌جویی آگاهانه، از نظر معرفتی و عملی استحکام لازم را ندارد.

[۲]. قید ربوبیت فلقی دلالت دارد که استعاذه باید متوجه شأنی باشد که قدرت گشودن تاریکی‌ها، نقص‌ها و موانع وجودی را داراست.