اصالت سوم آیه دوم سوره فلق: اصالت برآمدن حق استعاذه به مقام ربوبی از مقام کنی (ق) تا (ل) به حد وسطی واو ولائیه

اصول

• اصل توحّد مستعاذ در تعیین یگانگی منشأ ربوبیت مؤثر[1]
• اصل ابراز لسانی حقیقت توحید در مقام امتثال و تعلیم[2]
• اصل تقدم استعاذه بر ورود به ساحت های هدایت بخش و قرائت های قدسی[3]
• اصل پیوند وجودی استعاذه با ربوبیت فالق در نسبت شکافتن ظلمت ها و آفات[4]
• اصل توقف اصلاح نفس و اجتماع بر استمداد از قدرت شکافنده حجاب های باطنی[5]

[1]. تعلق استعاذه تنها زمانی معقول است که به مبدأ واحد و مطلق شکافنده هر حجاب و منشأ هر هدایت تعلق گیرد و هیچ نحوه تکثری در مستعاذ راه نیابد.

[2]. حقیقت پناهجویی و توحید، علاوه بر مرتبه قلبی، نیازمند ظهور لفظی است تا هدایت، تعلیم و تبیین بر محور بیان محقق شود.