اصول

• 1: اصل لزوم شناخت دقیق وظایف ایمانی اختصاصی هر عضو از بدن انسان[1]
• 2: اصل تبیین مرزهای دقیق مسئولیت‌های ایمانی بین اعضای مختلف بدن[2]
• 3: اصل توجه به تخصصی بودن وظایف ایمانی هر عضو در برنامه‌ریزی تربیتی[3]
• 4: اصل لزوم رعایت سلسله مراتب در انجام وظایف ایمانی توسط اعضای بدن[4]
• 5: اصل تفکیک روش‌های تقویت ایمان بر اساس ویژگی‌های اختصاصی هر عضو[5]

[1]. هر یک از اعضای بدن انسان دارای وظایف ایمانی مختص به خود می‌باشد که با سایر اعضا متفاوت است. این تفاوت‌ها ناشی از حکمت الهی در آفرینش انسان و تنوع در کارکردهای وجودی او است. شناخت این وظایف اختصاصی، زمینه‌ساز بهره‌برداری بهتر از ظرفیت‌های معنوی هر عضو می‌گردد.

[2]. میان مسئولیت‌های ایمانی اعضای مختلف بدن مرزهای دقیقی وجود دارد که باید به خوبی تبیین گردد. این تبیین از تداخل و تعارض در انجام وظایف ایمانی جلوگیری می‌نماید. روشن شدن این مرزها به درک بهتر از نظام حکیمانه آفرینش کمک می‌کند.