اصالت ارتقای کیفیت زندگی و امنیت اجتماعی نخبگان

اصول

• اصل ضرورت تضمین حداقل‌های معیشت، سلامت و مسکن برای تداوم فعالیت حرفه‌ای و زیست باکرامت نخبگان[1]
• اصل ابتناء امنیت اجتماعی نخبگان بر پیش‌بینی‌پذیری حقوقی، مصونیت حرفه‌ای و حمایت از آزادی‌های علمی[2]
• اصل تقدم حل مسائل رفاهی فوری بر سیاست‌های بلندمدت جذب، نگهداشت و بازگشت نخبگان در کشور[3]
• اصل تقوم ارتقای کیفیت زندگی نخبگان بر شاخص‌های سنجش‌پذیر چندبعدی و پایش مستمر مبتنی بر داده[4]
• اصل پیوند خدمات رفاهی، فرهنگی و هویتی با برنامه‌های مسیر شغلی و ارتقای مهارت‌های بین‌المللی نخبگان[5]

[1]. تضمین دسترسی پایدار نخبگان به حداقل‌های معیشت، بیمه‌های درمانی کارآمد، مسکن مناسب و حمایت‌های رفاهی، پیش‌شرط تمرکز بر فعالیت علمی و نوآورانه است؛ کاهش نااطمینانی اقتصادی، مهاجرت ناخواسته را می‌کاهد و مشارکت پایدار آنان در توسعه ملی را تقویت می‌کند.

[2]. چارچوب‌های حقوقی شفاف و پیش‌بینی‌پذیر، همراه با مصونیت حرفه‌ای در برابر فشارهای غیرعلمی و تضمین آزادی‌های مسئولانه آکادمیک، محیطی امن و قابل اتکا برای فعالیت نخبگان می‌سازد و مشارکت سازنده آنان را در حل مسائل ملی تسهیل می‌کند.