اصول
1: اصل ضرورت شناخت جامع و دقیق حقایق ذاتی هر موضوع اربیه پیش از هر نوع تعامل یا اقدام[1]
2: اصل تمایز میان واقعیتهای ثابت و تصرفات ماشائی برای هدایت تعاملها[2]
اصول
۱: اصل ضرورت شناخت جامع و دقیق حقایق ذاتی هر موضوع اربیه پیش از هر نوع تعامل یا اقدام[۱]
۲: اصل تمایز میان واقعیتهای ثابت و تصرفات ماشائی برای هدایت تعاملها[۲]
۳: اصل درک پیچیدگیها و ترکیبهای میانمرکبی موجودات و واقعیتهای اربیه برای تعامل مؤثر[۳]
۴: اصل پیشبینی اثرات بلندمدت تعاملها بر مقاصد ذاتی و اقتضائیه موضوعات اربیه[۴]
۵: اصل ملاحظه آرزوها و نیازهای ذاتی موجودات در شکلدهی تعاملات انسانی و اجتماعی[۵]
[۱] . تاکید بر آنکه هر ارتباط، تصمیم یا اقدامی باید بر پایه درک عمیق و همهجانبه از آرزوها، نیازها و مقاصد ذاتی واقعیتها صورت گیرد تا از خطاهای ناشی از برداشتهای ناقص یا سطحی جلوگیری شود و تضمین گردد که اقدامات ماشائی با ماهیت واقعی موضوعات همخوانی کامل دارد.
[۲] . شناخت دقیق تفاوت میان ویژگیهای ذاتی و کارکردهای ماشائی هر موضوع اربیه ضرورت دارد تا تصمیمگیرندگان بتوانند تشخیص دهند چه اعمالی بر اساس اقتضائات ذاتی واقعیتها ضروری است و چه اقدامات ماشائی ممکن است موجب اختلال، تضاد یا ایجاد مفاسد شود.






نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.