اصول
1: اصل اثر شعارهای آزادی رفت و آمد و عدم تخلیه اجباری بر پراکندگی اجتماعی، تمرکز فردی و کاهش انسجام عملی گروهها در مواجهه با بحرانهای فوری[1]
2: اصل نقش آزادی کامل در انتخاب محل زندگی و رفت و آمد مردم در ایجاد سردرگمی جمعی و تردید نسبت به تصمیمات مشترک محلی و اجتماعی[2]
3: اصل انتقال اثر بحران از سطوح کلان سیاسی و امنیتی به سطح سبک زندگی و رفتارهای روزمره افراد از طریق ارائه آزادی ظاهری در رفت و آمد[3]
4: اصل اثرگذاری آزادی فردی ظاهری بر برداشت مردم از مسئولیت جمعی، ارزشهای همکاری مشترک و نقش آن در انسجام اجتماعی[4]
5: اصل پراکندگی جغرافیایی جمعیت و تأثیر آن بر شبکههای همبستگی محلی و ظرفیت واکنش جمعی در مواجهه با فشارها و بحرانها[5]
[1] . شعارهای آزادی رفت و آمد و عدم تخلیه اجباری، در ظاهر اختیار و آزادی افراد را نمایان میسازد، اما در عمل باعث میشود مردم در تصمیمگیریهای جمعی پراکنده شوند، بر منافع فردی تمرکز کنند و ظرفیت واکنش هماهنگ جمعی در برابر بحرانها محدود گردد.
[2] . اختیار رفت و آمد و انتخاب محل زندگی بدون محدودیت، ابهام و سردرگمی در مسیر بازسازی اجتماعی ایجاد کرده و امکان اتخاذ تصمیمات جمعی هماهنگ با اولویتهای مشترک را با تأخیر و تردید همراه میسازد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.