اصالت آستان‌الحسینی بودن عباس‌بن علی

اصول

• اصل جایگاه حضرت ابولفضل‌العباس به‌عنوان باب الحسین و آستان حسینی برای جریان کامل فیض عاشقانه[1]
• اصل تمایز مقام حضرت ابولفضل‌العباس و تجلی مستقل او در عرصه قیام حسینی[2]
• اصل فنا و از خودگذشتگی حضرت ابولفضل‌العباس به‌عنوان شرط تحقق فیض کامل[3]
• اصل ارتباط معرفتی ابجدی بین نام حضرت ابولفضل‌العباس و باب الحسین برای تحقق جریان فیض[4]
• اصل شمول کامل جریان فیض حسینی توسط آستان حضرت ابولفضل‌العباس برای تمامی مصارع العشاق[5]

[1]. حضرت ابولفضل‌العباس‌، به‌عنوان باب الحسین و آستان حسینی، تنها وسیله واسطه‌ای است که عاشقان و مصارع العشاق از طریق او می‌توانند به حضور کامل در ساحت حسینی و جریان فیض الهی دست یابند؛ بدون او، دستیابی به مقام حلت در قرب امام حسین ممکن نیست و همه عاشقان در مسیر قیامتی کربلا فانی نمی‌شوند.

[2]. مقام حضرت ابولفضل‌العباس در کربلا کاملاً جدا از دیگر یاران است؛ او با تجلی کامل شمس الشموس حسین، جریان فیض را به مصارع العشاق منتقل می‌کند و عطش آنان را به شراب طهور رفع می‌نماید؛ این تمایز نشان می‌دهد که آستان‌الحسینی بودن او، نقش بی‌بدیل و یگانه‌ای در جریان عاشورایی دارد.