| چکیده |
| این پژوهش به تبیین نقش همافزای اعتماد عمومی، امید اجتماعی و سرمایههای ولائی در تقویت تابآوری اجتماعی در مواجهه با بحرانها و ناپایداریهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی میپردازد. در این چارچوب، تابآوری اجتماعی بهعنوان ظرفیت پایداری، بازسازی و سازگاری جامعه در برابر فشارهای بیرونی و درونی در نظر گرفته میشود که بر مجموعهای از عوامل درونی و نهادی استوار است. یافتههای مفهومی نشان میدهد که اعتماد متقابل میان مردم و نهادها، بههمراه جریان پایدار امید اجتماعی، نقش بنیادینی در افزایش انسجام اجتماعی و کاهش آسیبپذیری جمعی دارد. همچنین سرمایههای ولائی و دینی بهعنوان پشتوانههای روانی و هویتی، زمینهساز آرامش درونی، کاهش تنشهای اجتماعی و تقویت ظرفیت سازگاری فردی و جمعی هستند. در کنار این عوامل، نقش نهادهای خانواده، آموزش، مشارکت مدنی، شفافیت نهادی و عدالت اجتماعی بهعنوان سازوکارهای تقویتکننده این فرآیند برجسته شده است. این چارچوب تحلیلی تلاش میکند تصویری یکپارچه از پیوند میان ابعاد ارزشی، نهادی و اجتماعی در تولید تابآوری ارائه دهد. |
| واژگان کلیدی |
| تابآوری اجتماعی، اعتماد عمومی، امید اجتماعی، سرمایه ولائی، سرمایه اجتماعی، انسجام اجتماعی، عدالت اجتماعی، شفافیت نهادی، مشارکت مدنی، خانواده، آموزش اجتماعی، سبک زندگی، معنویت دینی |
اصول
۱: اصل اعتماد عمومی بهمثابه بنیان پایدار تابآوری اجتماعی در شرایط بحران و ناپایداریهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی[1]
۲: اصل امید اجتماعی بهعنوان موتور محرک استمرار حیات جمعی و پویایی نسل جوان در برابر ناامیدی و رکود[2]
۳: اصل سرمایه ولائی و دینی در تقویت سلامت روانی و ایجاد آرامش پایدار در لایههای مختلف جامعه[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.