اصالت مسئله‌مندی اقتصاد در نسبت میان خلق پول، جهت‌دهی نقدینگی و کارکرد ناهماهنگ سازوکارهای مالی و بانکی

اصول

۱: اصل برجستگی مسئله خلق پول در پیوند با سازوکارهای بانکی و اثرگذاری آن بر پویایی نقدینگی در اقتصاد [1]

2: اصل ناهماهنگی نهادی میان دستگاه‌های اقتصادی در فرآیند تصمیم‌سازی و اثر آن بر انسجام سیاست‌های مالی کشور[2]

3: اصل فاصله میان خلق پول و تولید ارزش واقعی در ساختار اقتصاد بانکی و مالی کشور[3]

4: اصل جهت‌گیری نامتوازن نقدینگی میان بخش‌های مولد و غیرمولد در نتیجه ضعف سازوکارهای هدایت مالی[4]

5: اصل تأثیر سازوکارهای صوری و شبه‌قانونی در افزایش حجم نقدینگی بدون پشتوانه واقعی در اقتصاد بانکی[5]

[1] . در اقتصاد ایران، خلق پول در تعامل با ساختار بانک‌ها تنها یک فرآیند عددی نیست، بلکه در نسبت مستقیم با کیفیت نظارت و نحوه گردش منابع مالی، بر جهت‌گیری کلی نقدینگی اثر می‌گذارد و می‌تواند به شکل‌گیری الگوهای متفاوت در رفتار اقتصادی منجر شود.

[2] . تعدد مراکز تصمیم‌گیری اقتصادی و فقدان هماهنگی ساختاری میان نهادها، موجب شکل‌گیری سیاست‌های موازی و گاه متعارض می‌شود که نتیجه آن کاهش انسجام در مدیریت منابع پولی و مالی است.