اصالت استغفار و بازگشت آگاهانه به مدار ولایت الهی به‌عنوان نقطه آغاز احیاء و تعالی روح

اصول

۱: اصل توبه به‌مثابه بازگشت آگاهانه و وجودی از صورت‌های انشاءشده حیوانی و شیطانی به سوی حقیقت انسان کامل[۱]

۲: اصل گناه به‌عنوان فرآیند شکل‌دهنده شاکله باطنی و هویت پایدار برزخی و قیامتی انسان[۲]

۳: اصل ضرورت مدیریت مملکت نفس و نقش تعیین‌کننده قوای درونی در جهت‌دهی مسیر وجود انسان[۳]

۴: اصل اثرگذاری قوه خیال در انشاء صورت‌های پیچیده حیوانی و الگوهای رفتاری فریب‌کارانه در باطن[۴]

۵: اصل نقش قوه وهم در جهت‌دهی باطن انسان به‌سوی صورت‌های درنده، متوهم و شیطانی[۵]

[۱] . توبه در این ساحت، نه یک واکنش احساسی زودگذر است و نه صرف ترک ظاهری برخی اعمال، بلکه حرکتی وجودی و آگاهانه است که انسان را از صورت‌هایی که در اثر گناه در باطن خود ساخته، به سوی بازسازی حقیقت انسانیت سوق می‌دهد. این بازگشت، تغییر مسیر هستی انسان از حیوانیت به انسانیت است.

[۲] . در این نگاه، گناه تنها یک خطای رفتاری نیست، بلکه فرآیندی است که به‌تدریج در نفس انسان اثر می‌گذارد و شاکله درونی او را می‌سازد. آنچه انسان بارها تکرار می‌کند، در باطن او تثبیت شده و به بخشی از هویت وجودی‌اش در عوالم بعدی تبدیل می‌شود.