اصالت تقوم افاضه فیض همه ائمه (ع) در دوران ولایت امام زمان (عج) بر محوریت او در نظامات ظاهری و معنوی عالم دنیا

اصول

۱: اصل محوریت وجودی امام عصر (عج) در انسجام جریان افاضه فیض و پیوستگی مراتب امامت در نظام کلی عالم ظاهر و باطن[1]

2: اصل پیوستگی نورانی مراتب انبیاء، اولیاء و اوصیاء در قالب حقیقتی واحد و ظهور جامع آن در وجود امام زمان (عج)[2]

3: اصل تبیین جایگاه امام عصر (عج) به‌عنوان امام الکل فی الکل در ساختار طولی مراتب ولایت و نسبت میان شئون امامت[3]

4: اصل جریان‌یابی فیض الهی در عالم شهادت و غیب در نسبت با ولایت امام عصر (عج) به‌عنوان محور اتصال مراتب هستی[4]

5: اصل ظهور جامع حقیقت محمدیه، علویه و فاطمیه در وجود امام عصر (عج) به‌عنوان مظهر نهایی کمالات انسان کامل[5]

[1] . در این اصل، بر این معنا تأکید می‌شود که جریان فیض الهی در ساختار کلی هستی به‌صورت یک پیوستار واحد قابل فهم است که در آن مراتب مختلف امامت در نسبت با یک محور مرکزی معنا می‌یابند و این محور، جایگاه وجودی امام عصر (عج) است که نقش پیونددهنده میان ساحت‌های مختلف وجودی را بر عهده دارد.

[2] . در این نگاه، مقامات معنوی انبیاء و اوصیاء به‌صورت یک جریان نوری مرتبط و هم‌سنخ دیده می‌شود که در نهایت در یک حقیقت جامع به نام بقیه‌الله الاعظم به صورت یکپارچه ظهور می‌یابد و سایر مراتب در نسبت با آن معنا و جهت پیدا می‌کنند.