اصالت ربّ‌الآیه‌بودن حضرت بقیه‌الله (عج الله تعالی فرجه)

اصول

• اصل تعریف امام زمان(عج) به‌عنوان ربّ آیات در صدور معنا، جهت و تربیت امت در مدار ولایت زنده[1]
• اصل تنظیم تربیت بر اساس ربوبیت ولایی امام زمان(عج) در صدور معنا و جهت آیات تربیتی[2]
• اصل تعریف امام زمان(عج) به‌عنوان ربّ معنا در اتصال مفاهیم تربیتی به هدایت لحظه‌ای و زنده[3]
• اصل تعریف امام زمان(عج) به‌عنوان ربّ هدایت در تعیین مسیر تربیت امت بر اساس ولایت جاری[4]
• اصل تعریف امام زمان(عج) به‌عنوان ربّ ممتحِن در طراحی ابتلائات تربیتی امت در مدار ولایت زنده[5]

[1]. ربوبیت حضرت بقیه‌الله یعنی معنا، جهت‌گیری و تربیت امت از ولایت زنده ایشان صادر می‌شود، نه از واژه‌های منفصل یا برداشت‌های عرفی. این حقیقت تربیت را از حافظه‌محوری و تفسیر موضوعی به هدایت تعلیلی، معناگیری ولایی و اتصال ربانی ارتقاء می‌دهد.

[2]. ربوبیت امام حی یعنی معنا و جهت آیات تربیتی از ولایت زنده صادر می‌شود، نه از ساختارهای موضوعی یا ذهنی. این اصل تربیت را از تفسیر عرفی و برداشت‌های متفرق به انسجام ربانی، معناگیری تعلیلی و اتصال ولایی ارتقاء می‌دهد.