اصالت امکان دیدن شیء دریک انگشتر

اصول

• اصل امکان انضغاط مراتب خلقت در ظرفی محدود به شرط تجرد نوری[1]
• اصل تقدم قابلیت ادراک بر وسعت مکانی در تجربه‌های شهودی[2]
• اصل ابتناء تجلیات اشیاء بر ظرفیت رمزی اشیاء واسطه[3]
• اصل امکان انعکاس مراتب وجودی در قالب نمادهای فشرده[4]
• اصل تقدم رمز بر صورت در انتقال معرفت از شیء به ناظر[5]

[1]. شیء در انگشتر قابل مشاهده است چون مراتب وجودی می‌توانند در قالبی نوری و مجرد فشرده شوند، بی‌نیاز از امتداد مادی.

[2]. مشاهده شیء در انگشتر نشان می‌دهد که ادراک عرفانی مقدم بر وسعت فیزیکی است و مکان شرط لازم برای دیدن نیست.