اصالت تربیت فکری و معرفتی انسان به عنوان شرط هرگونه رشد تمدن ولائی و بالندگی سیاست‌های مبتنی بر آن

اصول

۱: اصل تکوین ظرفیت تحلیل و استنباط بر پایه وحی و معرفت ولائی به عنوان محور شکل‌دهی به نظام‌های تمدنی و سیاسی پایدار[۱]

۲: اصل همگرایی بین دانش نظری و عملی در ساختار تربیت انسانی با هدف بالندگی تمدنی و سیاست‌ورزی ولائی[۲]

۳: اصل استقرار هویت فکری مبتنی بر ولایت در فرایند شکل‌دهی به تمدن و سیاست پایدار[۳]

۴: اصل تقویت ظرفیت انتقادی و خودبازبینی در فرآیند تربیت انسان برای رشد تمدن ولائی[۴]

۵: اصل نهادینه‌سازی ارزش‌های معرفتی و اخلاقی در سازوکارهای حکمرانی به منظور پایداری تمدن و سیاست ولائی[۵]

[۱]. توانایی فهم و استخراج الگوهای فکری از منابع وحیانی، زمینه‌ساز بازشناسی دقیق نیازها و قوانین حاکم بر تمدن ولائی است و امکان پیش‌بینی نتایج سیاست‌ها را فراهم می‌آورد. این اصل، پیوند میان معرفت دینی و مدیریت اجتماعی را تقویت می‌کند و سطح کارآمدی تصمیم‌گیری‌ها را ارتقا می‌دهد.

[۲]. ادغام بین آموزش‌های نظری و تجربه‌های عملی موجب می‌شود که انسان درک عملی و کاربردی از اصول اخلاقی و مدیریتی پیدا کند. این همگرایی، امکان ایجاد الگوریتم‌های مؤثر برای توسعه سیاسی و اجتماعی را فراهم می‌آورد و سطح مشروعیت حاکمیت را ارتقا می‌دهد.