چکیده
این پژوهش با محوریت «اصالت لزوم بهرهبرداری از ظرفیت شبکههای علمی و تربیتی فراملی در دیپلماسی فرهنگی جهانی» به بررسی نقش شبکههای علمی بینالمللی، کرسیهای ایرانشناسی و ظرفیتهای دانشگاهی و فرهنگی فراملی در ارتقای کارآمدی دیپلماسی فرهنگی کشور پرداخته و پیوند میان دیپلماسی عمومی، دیپلماسی کنسولی و سازوکارهای نوین ارتباطی را در شکلدهی به روایت ملی در سطح جهانی تحلیل میکند. در این چارچوب، ناکارآمدی در بهرهگیری از شبکههای علمی و ایرانشناسی، غیبت نسبی دیپلماتها در عرصه افکار عمومی، ضعف در ارتباط ساختاری با ایرانیان خارج از کشور و فقدان نظام منسجم ارتباطات بحران به عنوان عوامل مؤثر در کاهش اثرگذاری دیپلماسی فرهنگی و تضعیف قدرت نرم مورد توجه قرار میگیرد، بهگونهای که پراکندگی نهادی و نبود راهبرد یکپارچه ارتباطی موجب واگذاری میدان روایت به بازیگران رقیب و کاهش انسجام تصویر بینالمللی کشور تلقی میگردد. از منظر تحلیلی، این پژوهش بر نقش شبکههای علمی فراملی، رایزنان فرهنگی، دیپلماسی دیجیتال، نظامهای رصد رسانهای و اندیشکدههای بینالمللی در تقویت تولید روایت معتبر و پایدار تأکید داشته و اهمیت بهرهگیری از ظرفیت ایرانیان خارج از کشور را به عنوان سرمایه اجتماعی مؤثر در دیپلماسی عمومی برجسته میسازد. همچنین، چالشهایی نظیر ضعف هماهنگی نهادی میان دستگاههای فرهنگی و دیپلماتیک، ناکارآمدی در ارتباطات بحران، محدودیت در تربیت نیروی انسانی دیپلماتیک رسانهمحور و ضعف در بهرهبرداری نظاممند از ظرفیتهای دانشگاهی و علمی در سطح جهانی مورد توجه قرار گرفته است. در مقابل، توسعه نظام یکپارچه دیپلماسی فرهنگی و علمی، ایجاد شبکه جهانی کنشگران ایرانمحور، بازطراحی نقش رایزنان فرهنگی، تقویت دیپلماسی دیجیتال و ایجاد ساختارهای پایش و تحلیل هوشمند رسانهای به عنوان فرصتهایی برای ارتقای قدرت نرم و افزایش اثرگذاری بینالمللی کشور معرفی میگردد. بر این اساس، پژوهش حاضر با تأکید بر ضرورت نهادینهسازی همکاریهای علمی فراملی، تقویت پیوند میان دیپلماسی فرهنگی و شبکههای دانشگاهی، توسعه نظامهای ارتباطی پایدار با ایرانیان خارج از کشور و ارتقای سازوکارهای پاسخگویی و ارزیابی عملکرد، در پی ارائه الگویی برای کارآمدسازی دیپلماسی فرهنگی و بهبود جایگاه ارتباطی کشور در نظام بینالملل معاصر است.
واژگان کلیدی
شبکههای علمی و تربیتی فراملی، دیپلماسی فرهنگی جهانی، ایرانشناسی، دیپلماسی عمومی، ایرانیان خارج از کشور، دیپلماسی دیجیتال، ارتباطات بحران، رایزنان فرهنگی، قدرت نرم.
اصول
۱: اصل بهرهبرداری نظاممند از شبکههای علمی فراملی و ظرفیت کرسیهای ایرانشناسی در دیپلماسی فرهنگی جهانی و رسانهای[1]
۲: اصل حضور میدانی فعال دیپلماتها و رایزنان فرهنگی در عرصه افکار عمومی و رویدادهای اجتماعی بینالمللی[2]
۳: اصل بازتعریف نقش کنسولی در پیوندسازی راهبردی میان ایرانیان خارج از کشور و منافع ملی در شرایط بحران[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.