چکیده
این پژوهش با محوریت «اصالت ضرورت تبدیل دیپلماسی فرهنگی به ابزاری مؤثر برای کنشگری فعال در بحرانهای بینالمللی» به بررسی نقش دیپلماسی فرهنگی و عمومی در مواجهه فعال با بحرانهای بینالمللی، جنگ روایتها و رقابتهای رسانهای جهانی پرداخته و کارکرد نهادهای دیپلماتیک، فرهنگی و کنسولی را در تولید قدرت نرم، مدیریت افکار عمومی و بازنمایی تصویر بینالمللی کشور تحلیل میکند. در این چارچوب، ناکارآمدی ساختاری دیپلماسی عمومی در تبدیل ظرفیتهای موجود به کنشگری میدانی، غیبت دیپلماتها در عرصه رسانهای، شکاف ارتباطی با ایرانیان خارج از کشور، ضعف در دیپلماسی رسانهای و ناکارآمدی نظام ارتباطات بحران به عنوان عوامل مؤثر در کاهش اثربخشی دیپلماسی فرهنگی و تضعیف توان اقناعی کشور در سطح جهانی مورد توجه قرار میگیرد، بهگونهای که محدود ماندن نقش نمایندگیهای خارجی در چارچوبهای اداری و نبود انسجام نهادی میان دستگاههای دیپلماسی، فرهنگی و امنیتی موجب واگذاری میدان روایت به جریانهای رقیب و کاهش قدرت توازن اطلاعاتی کشور تلقی میگردد. از منظر تحلیلی، این پژوهش بر پیوند میان دیپلماسی فرهنگی، دیپلماسی عمومی، دیپلماسی رسانهای و حکمرانی بحران تأکید داشته و نقش ابزارهایی همچون حضور میدانی دیپلماتها، شبکههای ایرانیان خارج از کشور، نظامهای رصد و تحلیل رسانهای، همکاری با دانشگاهها و اندیشکدههای بینالمللی و دیپلماسی دیجیتال را در ارتقای قدرت نرم و مدیریت روایت جهانی برجسته میسازد. همچنین، چالشهایی نظیر ضعف در انسجام نهادی، ناکارآمدی در سازوکارهای ارزیابی عملکرد، محدودیت در ارتباطات بحران و ضعف در بهرهگیری از ظرفیتهای علمی و فرهنگی بینالمللی به عنوان موانع اصلی کارآمدی دیپلماسی فرهنگی در شرایط بحران مورد توجه قرار گرفته است. در مقابل، ایجاد شبکه یکپارچه دیپلماسی عمومی، توسعه دیپلماسی رسانهای، بازطراحی مأموریت رایزنان فرهنگی، ارتقای نظام کنسولی و تقویت سازوکار پاسخگویی و ارزیابی عملکرد به عنوان فرصتهایی برای افزایش اثرگذاری و ارتقای قدرت نرم کشور معرفی میگردد. بر این اساس، پژوهش حاضر با تأکید بر ضرورت بازآرایی نقش دیپلماسی فرهنگی در شرایط بحران، نهادینهسازی حضور میدانی، تقویت هماهنگی نهادی و توسعه سازوکارهای تولید و مدیریت روایت، در پی ارائه الگویی برای ارتقای کارآمدی دیپلماسی فرهنگی در مواجهه با بحرانهای بینالمللی و جنگ روایتها است.
واژگان کلیدی
دیپلماسی فرهنگی، کنشگری بحران، دیپلماسی عمومی، دیپلماسی رسانهای، کنشگری فعال، بحرانهای بینالمللی، قدرت نرم، ایرانیان خارج از کشور.
اصول
۱: اصل ضرورت حضور فعال دیپلماتها و رایزنان فرهنگی در عرصههای رسانهای کشورهای میزبان در شرایط بحرانهای بینالمللی و جنگ روایتها[1]
۲: اصل بازتعریف نقش دیپلماسی فرهنگی به عنوان ابزار تولید قدرت نرم در مواجهه با بحرانهای بینالمللی و جنگ ادراکی[2]
۳: اصل بازسازی رابطه ساختاری میان نمایندگیهای سیاسی و جامعه ایرانیان خارج از کشور به عنوان سرمایه راهبردی ملی[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.