اصالت ابتناء معرفت ولائی بر آگاهی از علوم غامض الهی و اتصال به سرچشمۀ امیرمؤمنانی آن

اصول

• اصل ابتناء معرفت دینی بر آگاهی از علوم غامض الهی به‌مثابه بنیان ارتفاع فهم وحیانی و اتصال پایدار به سرچشمه ربانی و منبع علم قدسی[1]
• اصل تقدم آگاهی قدسی بر سایر منابع معرفتی در تحقق معرفت دینی و اتقان روش شناختی متکی بر علوم غامض ربانی[2]
• اصل تقوم معرفت وحیانی بر ارتباط مستمر با سرچشمه ربانی و نفوذ علوم غامض الهی در ساختار فهم ایمانی[3]
• اصل ضرورت التزام معرفتی به علم الوهی در تبیین معارف و درک حقایق غامض که سرچشمه آن در ساحت ربانی نهاده شده[4]
• اصل ابتناء نظام عقلانی دینی بر علوم غامض الهی و ظرفیت‌های قدسی برای هدایت اندیشه در مسیر ربانی[5]

[1]. بر ضرورت اتکای معرفت دینی به ساحت باطنی وحی و دریافت‌های قدسی تأکید داشته و نقش علوم غامض در عمق‌بخشی به باورهای الهی نشان می‌دهد.

[2]. بیانگر محوریت علم الهی در شکل‌دهی معیارهای فهم دینی و اولویت‌بخشی به دانشی است که از سرچشمه ربانی نشئت گرفته و باطناً مصونیت دارد.