اصول
1: اصل گسترهی بیپایان گشودگی روحی و تابش نور قدسی در سراسر وجود سالک برای آشکارسازی مقامات نفسانی و زمینهسازی افناء نفس[1]
2: اصل نمایان شدن ظرفیتهای نهفته و استعدادهای خفته در وجود انسان در پرتو جریان گشایش معنوی و بسط روحانی[2]
اصول
۱: اصل گسترهی بیپایان گشودگی روحی و تابش نور قدسی در سراسر وجود سالک برای آشکارسازی مقامات نفسانی و زمینهسازی افناء نفس[۱]
۲: اصل نمایان شدن ظرفیتهای نهفته و استعدادهای خفته در وجود انسان در پرتو جریان گشایش معنوی و بسط روحانی[۲]
۳: اصل تعالی اراده و جهتیابی حرکت سالک در مسیر حق از خلال گشودگی روحی و دریافت نورانی جهتگیری ربانی[۳]
۴: اصل تسلط نور شهود بر سایههای تمایلات نفسانی و برتری حضور قدسی بر انگیزههای دنیوی در خلال گستره بسط روحانی[۴]
۵: اصل استقرار معرفت حضوری و تثبیت آگاهی شهودی در قلب سالک بهعنوان پیشزمینه محو تدریجی نفس[۵]
[۱] . بسط روحی به سالک امکان میدهد تا وسعت وجود خود و مراتب لطائف درونی را مشاهده کند و با دیدی روشن، مقامات نفسانی خویش را دریابد، این آگاهی، پایهای است برای رهایی از خودیت و ورود به مسیر افناء در پرتو حضور الهی.
[۲] . در هنگام بسط، قابلیتها و استعدادهای پنهان سالک آشکار میشوند و این کشف باطنی زمینهای فراهم میآورد تا سالک نسبت به محدودیتها و نقاط قوت و ضعف خود آگاه شده و در مسیر رشد و افناء نفس گام بردارد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.