اصالت ضرورت تحول در نظام حکمرانی با جهت‌گیری‌های واقعی و فاصله‌گرفتن از هرگونه سیاست‌های نمایشی

اصول

• اصل تمرکز بنیادین بر واقعیت‌های عینی حکمرانی به جای ساختارهای نمادین و ظاهری[1]
• اصل دگرگونی تدریجی در بنیان‌های فکری و رفتاری جریان‌های سیاسی[2]
• اصل تحول در ماهیت سیاست‌گذاری مبتنی بر عمل به جای گفتار[3]
• اصل اولویت کارآمدی و نتیجه‌محوری بر تظاهر و نمایش سیاسی[4]
• اصل تقویت امید اجتماعی از مسیر اصلاحات تدریجی در نظام حکمرانی[5]

[1]. تحول در نظام تصمیم‌گیری زمانی معنا می‌یابد که سیاست‌گذاری از سطح شعار و نماد عبور کرده و به درک عمیق از نیازهای واقعی جامعه، مشکلات ساختاری و پیامدهای اجرایی تصمیم‌ها برسد؛ در این صورت، حکمرانی از نمایش به واقعیت منتقل می‌شود و معنا و کارکرد خود را بازمی‌یابد.

[2]. تحول در شیوه‌های حکمرانی، بیانگر نوعی بازنگری در ذهنیت محافظه‌کارانه‌ای است که سال‌ها بر استمرار بر روندی افقی اصرار داشته و بر پرهیز از هرگونه تغییر تکیه دارد.