اصالت لزوم فهم و شناساندن فرهنگ و ادبیات سیاسی و فرهنگ دیپلماسی ایرانی به جهان

اصول

1: اصل توجه به پیچیدگی‌های زبان و فرهنگ ایرانی در تحلیل سیاست خارجی[1]

2: تلاش برای انتقال مفاهیم فرهنگ‌محور به خواننده‌ی غیرایرانی[2]

3: اصل تحلیل استعفا در بستر فرهنگی و سیاسی خاص ایران[3]

4: اصل لزوم تفسیر استعفاها و رفتارهای سیاسی به‌جای تفسیر صرفاً حقوقی یا اداری[4]

چالش‌ها

1: ترجمه‌ناپذیری دقیق واژه‌های فرهنگی مثل «تعارف»[5]

2: برداشت‌های متفاوت از رفتارهای سیاسی در ایران نسبت به غرب[6]

[1] . مفاهیم بومی مثل «تعارف» می‌توانند معنای کنش‌های سیاسی را تغییر دهند.

[2] . توضیح واژه‌هایی مثل «تعارف» برای مخاطب غربی، نشان‌دهنده‌ی نقش فرهنگ در روزنامه‌نگاری بین‌المللی است.