اصالت ضرورت همراه بودن مذاکرات سیاسی با تهدیدات واقعی و بلکه عملیاتی جهت ارعاب حداکثری دشمنان

اصول

۱: اصل تلفیق قدرت نرم و قدرت سخت در راهبرد کلان سیاست خارجی[۱]

۲: اصل هم‌افزایی تهدید معتبر با دیپلماسی انعطاف‌پذیر برای مدیریت بازدارندگی[۲]

۳: اصل ایجاد کلبه عملیاتی در حاشیه دیپلماسی برای تکمیل مؤلفه‌های بازدارندگی[۳]

۴: اصل تفکیک میدان تهدید از فضای گفت‌وگو، با حفظ پیوستگی در راهبرد[۴]

۵: اصل استفاده از اهرم‌های پنهان و غیررسمی برای اعمال فشار مکمل بر طرف مقابل[۵]

[۱] . مذاکره باید نه از موضع ضعف بلکه با پشتوانه‌ای از قدرت نظامی، امنیتی و اطلاعاتی همراه باشد تا طرف مقابل زبان قدرت را درک کند.

[۲] . تهدید اگر واقعی، ملموس و اجرایی باشد، می‌تواند به مذاکره‌گر ابزار چانه‌زنی مؤثرتری بدهد و دشمن را از برتری‌جویی بازدارد.