اصالت بازشناسی زن به عنوان کنشگری فعال در حوزه سیاست‌های فرهنگی خانواده و جامعه و ساختارهای تصمیم‌سازی

اصول

1: اصل بازشناسی زنان به‌عنوان کنشگران اصلی فرهنگی و اجتماعی[1]

۲: اصل تضمین مشارکت مؤثر زنان در فرآیندهای تصمیم‌سازی[2]

۳: اصل مقابله با نگاه ابزاری و تقویت سرمایه انسانی[3]

۴: اصل طراحی و اجرای سازوکارهای حقوقی و نهادی حمایتی[4]

۵: اصل تقویت شبکه‌های مدنی، علمی و فرهنگی زنان[5]

[1] . زنان باید در تمامی تحلیل‌های اجتماعی و فرهنگی نه صرفاً در جایگاه موضوع سیاست‌ها، بلکه به‌عنوان کنشگران فعال و تعیین‌کننده در بازتعریف سیاست‌های فرهنگی خانواده و جامعه دیده شوند، چرا که غفلت از این نقش، موجب کاهش عمق راهبردی تحلیل‌ها و محدود شدن اثرگذاری واقعی آنان در تصمیم‌گیری‌های کلان می‌گردد.

[2] . برای ارتقای کیفیت سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی، لازم است حضور زنان در مراکز تصمیم‌گیری به صورت واقعی و اثرگذار تضمین شود، زیرا مشارکت فعال آنان، علاوه بر افزایش مشروعیت تصمیمات، موجب ارتقای بهره‌وری اجتماعی و فرهنگی جامعه خواهد شد.