اصالت واکاوی رفتار دولت‌ها در مواجهه با نمادها و شعائر دینی

اصول

۱: اصل انعکاس عمیق نوع تلقی دولت‌های مدرن از حضور اجتماعی دین در نحوه مواجهه با نمادها و شعائر دینی در عرصه عمومی[1]

2: اصل هم‌پیوندی کیفیت مواجهه با شعائر دینی و بنیان‌های نظری مستقر در فلسفه سیاسی دولت‌های سکولار و لائیک[2]

3: اصل هم‌معنایی عملی میان ادعای بی‌طرفی حکومتی و جهت‌گیری‌های محدودکننده نسبت به ظهورات دینی در سپهر عمومی[3]

4: اصل نسبت مستقیم میان شدت مداخله حقوقی دولت‌ها و میزان برنتافتن ظهور هویت دینی در فضای اجتماعی مشترک[4]

5: اصل هم‌نشینی تجربه تاریخی دولت‌های مدرن با حساسیت فزاینده نسبت به بروز علنی نمادهای هویت دینی در جامعه[5]

[1] . کیفیت رفتار دولت‌ها با شعائر دینی، تصویری روشن از جایگاه واقعی دین در ساختار ذهنی و حقوقی آنها ارائه می‌دهد و نسبت حقیقی میان دین و حیات اجتماعی را در ساحت حکمرانی نمایان می‌سازد.

[2] . هر نوع مواجهه با ظهورات اجتماعی دین، ریشه در مبانی نظری و جهان‌بینی حاکم بر ساختار سیاسی دارد و از خلال این مواجهه نسبت حکومت با امر قدسی در فضای اجتماعی قابل دریافت است.