اصالت ضرورت توجه به جایگاه اعتماد عمومی در فهم پویایی‌های سلامت اداری و بازتاب ضدفساد آن در رفتار دستگاه‌های حاکمیتی

اصول

۱: اصل درک فساد به‌عنوان پیامد هم‌زمانِ ضعف‌های ساختاری، فرایندی و مناسبات نهادی[۱]

۲: اصل تقدم نگاه کلانِ پیشگیرانه مبتنی بر رفع منشأهای پنهان انحراف بر واکنش کیفری محدود[۲]

۳: اصل توجه به ضعف‌های نهفته در بنیان تصمیم‌سازی اداری و تأثیر آن بر پیدایش کانون‌های انحراف[۳]

۴: اصل برجستگی نقش سازوکارهای تشخیص خطر و شناخت الگوهای انحراف در مهار آسیب‌های نهادی[۴]

۵: اصل پیوستگی میان سلامت اداری و دوام اعتماد اجتماعی در گفتمان حکمرانی ملی[۵]

[۱] . فساد هنگامی پدیدار می‌شود که شبکه روابط اداری، قواعد رسمی و رویه‌های عملی به گونه‌ای باشند که امکان انحراف نه از بیرون، بلکه از دل خود ساختار برخیزد و رفتار فردی تنها نمود بیرونی یک آسیب عمیق‌تر باشد.

[۲] . پدیده فساد در سطح حکمرانی وقتی مهارپذیر می‌شود که رویکرد اصلی بر فاصله‌گرفتن از واکنش دیرهنگام و تمرکز بر دور کردن بسترهای مولّد خطا و رانت در سطح کلان قرار گیرد.