اصالت پیشگیری از فریب و خیانت در معاملات اموال بر مبنای ذکر شفاف اختلاف مساحت احتمالی در مبایعه‌نامه

اصول:

• اصل ذکر شفاف و صریح هرگونه اختلاف مساحت احتمالی در مبایعه‌نامه به عنوان تکلیف شرعی فروشنده[1]
• اصل درج دقیق میزان اختلاف مساحت احتمالی در بندهای مبایعه‌نامه برای جلوگیری از دعاوی آتی[2]
• اصل حتمیت تضمین امنیت معاملات اموال از طریق افشای کامل اختلاف مساحت احتمالی[3]
• اصل الزام به جلوگیری از کلاهبرداری و فریب در معاملات ملکی با گنجاندن بندی شفاف درباره اختلاف مساحت[4]
• اصل مبتنی بودن اعتماد متقابل در معاملات بر ذکر شفاف اختلاف مساحت برای پیشگیری از سوءاستفاده[5]

[1] . فروشنده موظف است هرگونه اختلاف مساحت احتمالی را به صورت شفاف و صریح در مبایعه‌نامه درج نماید. این الزام شرعی، ناشی از قاعده «لاضرر» و «لاحرج» بوده و ترک آن، خیانت در امانت و موجب ضمان و مجازات می‌باشد. هیچ فروشنده‌ای حق ندارد با پنهان کردن اختلاف مساحت، خریدار را در معرض ضرر و فریب قرار دهد و چنین اقدامی در حکم غش در معامله و حرام قطعی است.

[2] . اختلاف مساحت احتمالی باید به صورت دقیق و با ذکر عدد و درصد مشخص در بندهای مبایعه‌نامه قید شود. این شفاف‌سازی، مانع از بروز اختلافات حقوقی و دعاوی طولانی در آینده خواهد شد. قضات محاکم شرعی موظفند در صورت عدم درج این بند، معامله را مشمول قاعده «غش» و «تدلیس» دانسته و به نفع خریدار رأی دهند. بر این اساس، عدم درج اختلاف مساحت، خیانت در معامله محسوب می‌شود.