اصالت جلوگیری از مزاحمت و اخلال در نظم عمومی از راه منع تغییر کاربری آپارتمان و اجزای آن بدون اصلاح پایان کار

اصول :

• اصل ممنوعیت مطلق تغییر کاربری آپارتمان یا اجزای آن (دیوار، پارکینگ، حیاط خلوت) بدون اخذ پایان‌کار اصلاحی به عنوان تنها راه پیشگیری از اخلال در نظم عمومی[1]
• اصل لزوم بار اثبات قانونی بودن تغییر کاربری بر عهده مالک مدعی از طریق ارائه پایان‌کار اصلاحی پیش از اجرای هرگونه تغییر[2]
• اصل وجوب گزارش فوری تخلف (ظرف ۴۸ ساعت) توسط ناظر ساختمان به شهرداری و نظام مهندسی برای جلوگیری از تداوم مزاحمت[3]
• اصل مبتنی بودن جلوگیری از تحمیل هزینه‌های منفی خارجی (سروصدا، ترافیک، کاهش امنیت) به ساکنین از طریق درونی‌سازی هزینه‌ها با الزام به اصلاح پایان‌کار[4]
• اصل اجرای سیاست ممنوعیت کامل بدون هرگونه استثنا برای تمام مجتمع‌های مسکونی اعم از قدیم و جدید[5]

[1] . هرگونه تغییر کاربری آپارتمان یا اجزای آن (مانند پارکینگ تبدیل به انبار یا بالکن به اتاق) بدون داشتن پایان‌کار اصلاحی اکیداً ممنوع است. این ممنوعیت به عنوان یک قاعده الزام‌آور برای جلوگیری از فعالیت‌های ناسازگار مسکونی و جلوگیری از بار ترافیکی اضافی وضع شده است. شهرداری‌ها موظف به نظارت مستمر هستند و هرگونه استثنا یا معافیت در این سیاست مجاز نیست و قلع و قمع بنا تنها راه رفع تخلف است.

[2] . در دعاوی ناشی از تغییر کاربری غیرمجاز آپارتمان، بار اثبات «وجود پایان‌کار اصلاحی» کاملاً بر عهده مالکی است که ادعای تغییر کاربری قانونی دارد نه مدعی مزاحمت. دادگاه به استناد اصل جلوگیری از مزاحمت، حکم به بازگرداندن کاربری به وضعیت مندرج در پایان‌کار صادر می‌کند. رأی دادگاه قابل اجرا از طریق قلع و قمع تغییرات ایجاد شده بوده و هرگونه ادعای رضایت همسایگان مجوزی برای تغییر بدون پایان‌کار محسوب نمی‌گردد.