چکیده
حکمرانی ولائی، بر پایه کرامت آفرینش، عدالت و مهرورزی را نه امتیازی محدود به گروهی خاص، بلکه حقی فراگیر برای همه انسانهای تحت حاکمیت میداند. این رویکرد با تکیه بر پیوند قلبی میان امت و امام، عدالت انسانمحور، مشارکت مسئولانه مردم، شورا، احترام به منزلت ذاتی انسان و التزام همزمان به رحمت و قسط، الگوی جامعی از حکمرانی را ارائه میکند که در آن اقتدار مدیریتی با عطوفت انسانی و رعایت حقوق همگان درهمتنیده است. تحقق این اصول، پیامدهایی همچون افزایش اعتماد عمومی، تقویت همبستگی اجتماعی، ارتقای مشروعیت اخلاقی حکمرانی، گسترش فرهنگ احترام متقابل، تعمیق احساس تعلق شهروندان، پایداری انسجام جامعه و توسعه همزیستی مسالمتآمیز را به دنبال دارد. در مقابل، فاصله گرفتن از این مبانی، به مخدوش شدن احساس کرامت انسانی، گسترش احساس تبعیض، رنگ باختن پیوند اعتماد میان مردم و حاکمیت، ازهمگسیختگی انسجام اجتماعی، شکلگیری احساس بیگانگی، زوال سرمایه اخلاقی، سلب امنیت روانی شهروندان و سست شدن همبستگی عمومی میانجامد. در مسیر تحقق این الگو، چالشهایی همچون تعارض میان اقتدار کارآمد و مهرورزی فراگیر، فاصله میان پذیرش نظری و تحقق عملی کرامت انسانی، ناهمسویی احتمالی میان مشارکت مردمی و انسجام تصمیمگیری، شکنندگی اعتماد عمومی، آسیبپذیری عدالت در برابر گرایشهای تبعیضآمیز، ابهام در تشخیص مصادیق عدالت و ناهمگونی اجرای عدالت در عرصههای مختلف جامعه وجود دارد. برای غلبه بر این چالشها، اقداماتی نظیر برگزاری دورههای اجباری آموزش عدالت و کرامت انسانی برای مدیران، ایجاد سامانه ملی دریافت و رسیدگی به گزارشهای مردمی، برگزاری نشستهای منظم گفتوگوی مستقیم با شهروندان، اجرای دستورالعملهای منع تبعیض، توانمندسازی مدیران در حوزه حلم و انصاف، تشکیل گروههای داوطلب مردمی، آموزش کرامت انسانی در نظام آموزشی، اجرای نظام شفاف توزیع فرصتها، راهاندازی مراکز میانجیگری محلی و اجرای برنامههای مستمر مشارکت اجتماعی برای نسلهای جدید، زمینه تحقق عینی عدالت و مهرورزی در حکمرانی ولائی را فراهم میآورد. برآیند این منظومه، ارائه الگویی از حکمرانی ولائی است که با محوریت کرامت آفرینش، عدالت و مهرورزی را بهعنوان زیربنای مشروعیت، مقبولیت، انسجام و تعالی جامعه انسانی تثبیت میکند.
واژگان کلیدی
حکمرانی ولائی، کرامت آفرینش، عدالت فراگیر، مهرورزی حکمرانی، کرامت انسانی، مشارکت مردمی، اقامه قسط، اعتماد اجتماعی، همبستگی اجتماعی، مشروعیت اخلاقی
اصول
1: اصل استقرار بنیان عدالت و مهرورزی حکمرانی ولائی بر کرامت ذاتی و فراگیر همه انسانهای تحت حاکمیت[1]
2: اصل فراگیری محبت قلبی زمامداری نسبت به تمامی انسانهای مشمول قلمرو حکمرانی بدون تمایز اعتقادی[2]
3: اصل توازن همزمان اقتدار مدیریتی و عطوفت انسانی در اعمال مسئولیت حکمرانی ولائی[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.