چکیده
حکمرانی کارآمد در مسائل کلان راهبردی، نیازمند تفکیک روشن و دقیق میان مرجعیت تصمیمگیری و جایگاه آگاهی، اقناع و همراهسازی عمومی است. در این چارچوب، مردم بهعنوان مهمترین پشتوانه اجتماعی حاکمیت ولائی، حق دارند از مبانی، اهداف، ضرورتها و منطق تصمیمات راهبردی آگاه شوند و با اقناع منطقی و شناخت صحیح، نقش مؤثر خود را در حمایت، همراهی و تقویت سرمایه اجتماعی ایفا کنند، اما مسئولیت اتخاذ تصمیم در موضوعات کلان، بر عهده مراجع عالی تصمیمگیر است که با بهرهگیری از اختیارات قانونی، مصلحتسنجی جامع و استفاده از ظرفیتهای گسترده کارشناسی، مسئولیت اداره امور راهبردی را بر عهده دارند. عدم تفکیک صحیح این دو جایگاه، میتواند موجب شکلگیری برداشتهای نادرست از فرآیند حکمرانی، تداخل نقشها، ابهام در مسئولیتها، کاهش انسجام مدیریتی و دشوار شدن فرآیند اقناع عمومی شود. در مقابل، تبیین صحیح مرز میان حق آگاهی مردم و مرجعیت تصمیمگیری، ضمن حفظ جایگاه مردم در عرصه آگاهی، مشارکت مسئولانه و همراهی اجتماعی، موجب تقویت اعتماد عمومی، افزایش سرمایه اجتماعی، انسجام ساختار حکمرانی و ارتقای کارآمدی تصمیمات راهبردی خواهد شد. بر همین اساس، تصمیمات کلان باید با اتکاء به تحلیلهای تخصصی، بهرهگیری از دیدگاههای کارشناسان و مسئولیتپذیری نهادهای عالی اتخاذ شود و همزمان، فرآیند اطلاعرسانی، تبیین، گفتوگو، پاسخگویی و اقناع عمومی نیز بهصورت مستمر، هدفمند و هماهنگ دنبال گردد تا جامعه ضمن آگاهی از واقعیتها و ضرورتهای موجود، در مسیر تحقق سیاستهای کلان، همراهی آگاهانه و مسئولانه داشته باشد. تحقق این الگو، علاوه بر افزایش هماهنگی میان نهادهای تصمیمگیر، کارشناسی و تبیینی، زمینه ارتقای کیفیت تصمیمسازی، تقویت انسجام اجتماعی، افزایش اعتماد متقابل میان مردم و حاکمیت ولائی و بهبود توان مدیریت مسائل پیچیده و راهبردی را فراهم میسازد و در نهایت، تفکیک مرجعیت تصمیمگیری از جایگاه آگاهی، اقناع و همراهسازی عمومی را به یکی از ارکان بنیادین حکمرانی مسئولانه، منسجم و آیندهنگر در مدیریت مسائل کلان راهبردی تبدیل میکند.
واژگان کلیدی
حاکمیت ولائی، مرجعیت تصمیمگیری، تصمیمات کلان راهبردی، آگاهی عمومی، اقناع عمومی، همراهسازی عمومی، حکمرانی، تبیین، اطلاعرسانی، سرمایه اجتماعی، تصمیمسازی راهبردی، افکار عمومی، کارشناسی تخصصی، اعتماد عمومی، انسجام مدیریتی.
اصول
1: اصل لزوم سپردن تصمیمات کلان راهبردی به مسئولان دارای مسئولیت، اختیار و اشراف حکمرانی[1]
۲: اصل ضرورت آگاهسازی مردم نسبت به منطق و اهداف تصمیمات کلان حاکمیت ولائی[2]
۳: اصل لزوم صیانت از حق آگاهی مردم در چارچوب خیرات، مصالح و منافع حاکمیت ولائی[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.