اصالت طغیان رفاه‌زدگان سرمست از باده ثروت در مسیرِ لذت‌گرایی، تکاثر و هنجارشکنی اجتماعی

اصول

۱: اصل لذت‌گرایی ناشی از رفاه‌زدگی و انباشت مستمر ثروت در شکل‌دهی به ساختار زیست فردی و اجتماعی[1]

۲: اصل شکل‌گیری روحیه بی‌نیازی مطلق در فضای سرمستی ناشی از وفور امکانات، دارایی و رفاه گسترده[2]

۳: اصل پیوند تکاثر ثروت با گسترش روحیه تفاخر، نمایش برتری و تمایزگذاری در مناسبات اجتماعی[3]

۴: اصل محوریت تمایلات نفسانی و خواسته‌های مادی در سامان رفتاری ناشی از رفاه و تنعم افراطی[4]

۵: اصل گسترش هنجارگریزی و بی‌اعتنایی به محدودیت‌های اجتماعی در بستر ثروت انباشته و رفاه فراگیر[5]

[1] . تمرکز دائمی بر بهره‌مندی مادی، خوش‌گذرانی و پاسخ‌گویی پی‌درپی به تمایلات نفسانی، به یکی از محورهای اصلی زندگی در فضای رفاه و ثروت انباشته تبدیل می‌شود.

[2] . احساس دوری از هرگونه کمبود و محدودیت، زمینه نوعی فاصله‌گیری از مرزهای اجتماعی، عقلانی و ارزشی را در سبک زندگی رفاه‌زده پدید می‌آورد.