اصالت ضرورت تأسی به مصائب اهل‌البیت تا آخرین لحظات زندگی

۳,۰۰۰ تومان

اصول

  • اصل الگوگیری جامع از مصائب اهل‌البیت به‌عنوان معیار کامل برای سنجش وفاداری و صبر در واپسین لحظه‌ها[1]
  • اصل حیا و ادب در برابر مصائب بی‌مانند سیدالشهداء به‌عنوان نقطه اوج دینداری[2]

اصول

  • اصل الگوگیری جامع از مصائب اهل‌البیت به‌عنوان معیار کامل برای سنجش وفاداری و صبر در واپسین لحظه‌ها[۱]
  • اصل حیا و ادب در برابر مصائب بی‌مانند سیدالشهداء به‌عنوان نقطه اوج دینداری[۲]
  • اصل پیوند مستمر روح، عقل و بدن با اهل‌البیت تا آخرین دم حیات[۳]
  • اصل اشک ولایی به‌عنوان مهر قبولی درگاه برزخ و قیامت[۴]
  • اصل ترجیح درد اهل‌البیت بر درد فردی به‌عنوان نشانه بلوغ ایمانی[۵]

[۱]. انسان مؤمن باید همه سختی‌های زندگی، به‌ویژه هنگام احتضار، را در پرتو مصائب اهل‌البیت معنا کند. این تأسی نه یک انتخاب اختیاری، بلکه ضرورتی است که در آن، صبر و پایداری تنها زمانی به کمال می‌رسد که در مقایسه با عطش و زخم‌های کربلا سنجیده شود.

[۲]. وفاداری حقیقی هنگامی آشکار می‌شود که انسان در سخت‌ترین شرایط خویش، به‌جای شکایت یا طلب آسایش، به یاد عظمت رنج‌های حسین بیفتد و از حیا در برابر او، حتی تمنای ساده‌ای همچون طلب آب را بر زبان نیاورد.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اصالت ضرورت تأسی به مصائب اهل‌البیت تا آخرین لحظات زندگی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا