اصالت جامعیت ثبوتی، اثباتی و تثبیتی و ثباتی و ثابتی وراثت مقام امامت معصومین (علیهم‌السلام)

اصول

1: اصل ضرورت تفکیک علمی و دقیق میان بعد ثبوتی و بعد اثباتی امامت برای درک کامل جایگاه امام[1]

۲: اصل وراثتی بودن امامت در مقام اثبات به منظور تطبیق با باورهای تاریخی و اجتماعی جامعه عرب[2]

۳: اصل بهره‌گیری از آیات ارث برای تبیین ساختار حکومتی و اجتماعی امامت در میان عرب[3]

۴: اصل توجه به باورهای تاریخی مردمان در تبیین بعد اثباتی امامت و اقناع مخاطب[4]

۵: اصل شایستگی و فضایل امام به عنوان پیش‌شرط اساسی و غیرقابل جایگزین برای مقام ثبوت امامت[5]

[1] . امامت در بعد ثبوتی بر شایستگی، تقوا و فضایل اخلاقی و علمی امام استوار است، در حالی که در بعد اثباتی، قرآن و روایات برای اقناع مخاطب، گاه از وراثت به عنوان وسیله‌ای برای اثبات بهره می‌گیرند.

[2] . قرآن کریم و روایات معتبر امامت را در مقام اثبات به صورت وراثتی بیان کرده‌اند، اما این امر به معنای انتقال امامت صرفاً بر اساس نسل نیست و شایستگی ثبوتی امام همچنان شرط اصلی و بنیادین باقی می‌ماند.