اصالت متشخّص به شخص خاص بودن حقائق تلعینی

اصول

• اصل ابتناء حکم لعن بر تعیین الهی اشخاص ملعون[۱]
• اصل تقدم معرفت مصادیق بر اقدام به لعن[۲]
• اصل تقوم حجیت لعن بر نصوص معتبر[۳]
• اصل لزوم تحقیق و تبیین فقهی در تعیین مصادیق لعن[۴]
• اصل برآمۀ بر تلعین به لعن براساس جریان عدالت الهی[۵]

[۱] . قید «مَن» نشان می‌دهد که مصداق لعن فقط با تعیین خدا و پیامبر آشکار است. این ابتناء، جلوی لعن‌های سلیقه‌ای را می‌گیرد.

[۲] . شناخت دقیق کسانی که خدا لعن کرده، مقدم بر عمل لعن است. این تقدم، از خطای در هدف‌گیری جلوگیری می‌کند.

[۳] . مشخص بودن اشخاص باید بر آیات یا روایات قطعی استوار باشد. این تقوم، مرجعیت دینی را تثبیت می‌کند.

[۴] . فقیهان وظیفه دارند با استناد معتبر مصادیق «مَن» را شناسایی کنند. این لزوم، مانع هرگونه افراط یا تفریط می‌شود.