اصالت عدم تکلّم خداوند با سران غاصبان سقیفه‌ای خلافت و معتقدان به آنان

اصول

• اصل وجوب باور به انتصابی‌بودن مقام امامت و خلافت از ناحیۀ حق تعالی
• اصل حرمت قطعی هرگونه ادعای دروغین و یا در معرض قراردادن خود بر تصدی امامت و خلافت از ناحیۀ خداوند
• اصل ترتّب عذاب ألیم بر معتقدان و یا مدعیان صلاحیت خلافت از سوی غاصبان سقیفه‌ای
• اصل عدم تکلم خداوند در روز قیامت با معتقدان و تابعین غاصبان امامت و خلافت امیرمؤمنان
• اصل عدم کوچکترین ترحمی از ناحیه خداوند در روز قیامت نسبت به باورمندان به صلاحیت غاصبان سقیفه‌ای امامت و خلافت
• اصل عدم امکان تزکیه و طهارت معتقدان به حقانیت تصدی خلافت غاصبان سقیفه‌ای
• اصل لزوم نفی هرگونه بهره و نصیب ایمانی برای غاصبان خلافت و تابعین آنان در اسلام[1]
• اصل لزوم حرمت اعتقاد به صلاحیت و ایمان غاصبان سقیفه‌ای مقام ولایت و خلافت[2]

چالش‌ها

• جلوگیری از مقابله با گفتمان‌های توجیه‌گرایانه در تطهیر غاصبان خلافت[3]

[1] . کسی که گمان کند برای فلانی و فلانی در اسلام نصیب و بهره‌ای است.

[2] . کسانی که با قدرت امامت را از اهل‌بیت گرفتند — نه تنها باطل است، بلکه نقضی جدی در بنیان‌های ایمان و ولایت الهی محسوب می‌شود.

[3] . سکوت در برابر روایت‌هایی که اقدامات غصب‌کنندگان خلافت را توجیه یا تطهیر می‌کنند، مانعی جدی در برابر شناخت صحیح از ولایت الهی و عدالت امامان معصوم ایجاد می‌کند و فضایی برای تداوم تفکرات منحرف‌شده فراهم می‌آورد.