اصالت تلازم زنا با شقاوت جوهری زانی در صورت جواز متعه

اصول

• اصل ضرورت فهم تلازم زنا با شقاوت جوهری زانی در فرض استمرار جواز متعه در نظام ولایی[۱]
• اصل لزوم تحلیل ابتناء حکم زنا بر شقاوت ذاتی در شرایط حضور بدیل حلال شرعی متعه[۲]
• اصل تقدم دلالت تمثّلی حدیث بر شناسایی زانی به عنوان شقی فطری نه صرف خطاکار عارضی[۳]
• اصل پیوند میان ترک متعه مشروع و ظهور شقاوت جوهری به مثابه معیار تشخیص زانی حقیقی[۴]
• اصل لزوم مقابله با تقلیل زنا در عصر جواز متعه به اشتباه فردی بدون اشاره به فساد باطنی[۵]

[۱]. حدیث امیرالمؤمنین علیه‌السلام آشکار می‌کند که با گشوده‌بودن راه مشروع متعه، ارتکاب زنا نه از غریزه مهار‌نشده بلکه از جوهر شقی و سرشت فاسد ناشی می‌شود و به همین دلیل بار گناهی مضاعف دارد.

[۲]. وقتی حکم الهی متعه در دسترس است، هر زانی عملاً حلال الهی را آگاهانه رها کرده و این انتخاب آگاهانه نشان از سرشت گناه‌دوست و شقاوت درونی او دارد که حدیث به روشنی بر آن گواهی می‌دهد.