اصالت أحدی بودن حد تلعین بر «اعداء الولایه» و در نتیجه قابل ترک ویا تقیید ویا استثناء ویا تخصیص نبودن آن

اصول

• اصل ابتناء حدّ تلعین بر اراده مطلق الهی[۱]
• اصل دلالت أحدیت حدیه تلعین بر ولائیه بودن نوع حکم وجوبی تلعین
• اصل دلالت وجوب ولائیه تلعین بر دوام و استمرار بی‌قید و شرط آن[۲]
• اصل لزوم پذیرش أحدی بودن حدّ تلعین و در نتیجه ولائی بودن آن، آنهم بدون هرگونه قید یا ترخیص[۳]
• اصل ضرورت پیوند میان ایمان و التزام به حدّ أحدی تلعین بر هر غیرولائیه[۴]

[۱]. حدّ لعن از سوی خدا تعیین شده و هیچ اراده بشری در تغییر آن دخالت ندارد. این ابتناء، ثبات و اطلاق حکم را تضمین می‌کند.

[۲]. وجوب لعن، قائم به ذات حکم الهی است و با تغییر شرایط ساقط نمی‌شود. این تقوم، ابدیت فرمان را روشن می‌سازد.